ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام « عليه السّلام من الملك العلّام » « 1 » : كسى كه رعايت كند قلبش را از غفلت ، و نفسش را از شهوت ، و عقلش را از جهل پس به تحقيق داخل شده است در ديوان اهل تنبّه و آگاهى . پس كسى كه رعايت كند علمش را از هوا ، و دينش را از بدعت ، و مالش را از حرام پس او از جملهء صالحين است ؛ فرمود رسول خدا ( ص ) : طلب علم فريضه و واجب است بر هر « مسلم و مسلمة » « 2 » ؛ و اين علم انفس است . پس واجب است آنكه بوده باشد نفس مؤمن - به‌هرحال - در شكر يا عذر ؛ به معنى آنكه اگر قبول بشود پس فضل است و اگر مردود شود پس عدل است . و مطالعه نمايد حركات را در طاعات به توفيق خداى تعالى ، و مطالعه كند سكون از معاصى را به حفظ خداوند . و آنچه قائم است به آن اين اعمال ، افتقار به سوى حقّ تعالى است و اضطرار به سوى اوست و خشوع و فروتنى ؛ و كليد اين دو بازگشت به سوى حقّ تعالى است با كوتاه كردن آرزو ، و به سبب دايم داشتن ياد موت و ديدن ايستادن را در پيش روى حضرت جبّار ؛ به سبب آنكه در اين عمل راحت است از حبس ، و نجات است از دشمن ، و سلامت است از براى نفس و خلوص است در طاعت به واسطهء توفيق الهى . و اصل اين اعمال آنست كه برگرداند عمر را به روز واحد ؛ فرمود حضرت رسول ( ص ) : دنيا يك ساعت است پس بگردان آن ساعت را طاعت پروردگار . و باب اين عمل ، كلّش لازم داشتن خلوت است به دوام تفكّر . و سبب خلوت قناعت است و ترك زيادتى از معاش ، و سبب تفكّر فراغت است ، و ستون فراغت زهد است ، و تمام زهد تقوى و پرهيزكارى است ، و باب تقوى خشية و خوف است ، و نشانهء خشية ، تعظيم حقّ جلّ و علاست و تمسّك جستن به خالص

--> ( 1 ) - درود پادشاه داننده - يعنى خداى تعالى - بر او باد . ( 2 ) - مرد و زن مسلمان